Stosunek służbowy funkcjonariusza ABW ma charakter publicznoprawny i powstaje na mocy mianowania. Jego rozwiązanie może nastąpić wyłącznie w przypadkach przewidzianych w artykule 60 Ustawy o ABW oraz AW.
Podstawy prawne rozwiązania stosunku służbowego
Przepisy ustawy dzielą powody zwolnienia na obligatoryjne oraz fakultatywne.
Zwolnienie obligatoryjne (art. 60 ust. 1 Ustawy o ABW oraz AW)
Szef ABW ma bezwzględny obowiązek zwolnić funkcjonariusza w przypadku:
- złożenia pisemnego raportu o zwolnienie ze służby (na własną prośbę),
- orzeczenia przez komisję lekarską trwałej niezdolności do służby,
- prawomocnego skazania za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe,
- prawomocnego orzeczenia środka karnego w postaci pozbawienia praw publicznych lub zakazu wykonywania zawodu,
- ukarania dyscyplinarnego karą wydalenia ze służby,
- odtajnienia, odmowy wydania lub cofnięcia poświadczenia bezpieczeństwa,
- utraty lub zrzeczenia się obywatelstwa polskiego.
Zwolnienie fakultatywne (art. 60 ust. 2 Ustawy o ABW oraz AW)
Zwolnienie ze służby może nastąpić w sytuacji:
- osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej,
- uzyskania dwóch kolejnych ocen niedostatecznych w opiniowaniu służbowym,
- prawomocnego skazania za przestępstwo nieumyślne,
- niewywiązywania się z obowiązków w okresie służby przygotowawczej,
- reorganizacji jednostki organizacyjnej ABW połączonej ze zmniejszeniem etatów, gdy brak jest możliwości przeniesienia,
- gdy wymaga tego ważny interes służby.
Procedura zaskarżenia decyzji o zwolnieniu
Zwolnienie następuje w drodze decyzji administracyjnej wydanej przez Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
Od decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Szefa ABW w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Złożenie wniosku wstrzymuje wykonanie decyzji o zwolnieniu.
Od ostatecznego rozstrzygnięcia funkcjonariuszowi przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.