Zakończenie zawodowej służby wojskowej — niezależnie od tego, czy następuje po 5, 15 czy 30 latach — wiąże się z koniecznością płynnego przejścia na cywilny rynek pracy. Ustawa o obronie Ojczyzny przewiduje pakiet osłonowy w postaci odpraw i świadczeń pieniężnych wypłacanych przy rozstaniu z mundurem.
Odprawa pieniężna przy zwolnieniu ze służby
Każdy żołnierz zawodowy zwalniany ze służby — o ile zwolnienie nie jest efektem dyscyplinarnego usunięcia lub prawomocnego wyroku karnego — otrzymuje jednorazową odprawę pieniężną. Jej wysokość jest ściśle powiązana ze stażem służby:
- Do 5 lat służby: odprawa w wysokości 100% ostatnio należnego uposażenia zasadniczego wraz ze stałymi dodatkami.
- Po 5 latach służby: wysokość odprawy wzrasta o kolejne 20% za każdy rok służby powyżej 5 lat (np. po 10 latach wynosi 200%).
- Po 10 latach służby: wzrost wynosi 50% za każdy kolejny rok (np. po 15 latach służby wynosi 450%).
- Maksymalny wymiar: po 20 latach służby odprawa osiąga maksymalny poziom 600% — sześciokrotność ostatniego miesięcznego uposażenia.
Świadczenie pieniężne przez rok po zwolnieniu
Żołnierzom, którzy w momencie zwolnienia ze służby nabyli prawo do emerytury wojskowej, oprócz jednorazowej odprawy przysługuje co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu tzw. świadczenie pieniężne. Jest ono wypłacane w wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami stałymi, jakie żołnierz otrzymywał na ostatnio zajmowanym stanowisku.
Dodatkowe ekwiwalenty i rekonwersja
W ramach finansowego rozliczenia ze służbą żołnierzowi przysługują również:
- Ekwiwalent za niewykorzystane urlopy — pieniężne rozliczenie za dni urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego, których żołnierz nie zdołał wykorzystać przed dniem zwolnienia.
- Mundurówka i świadczenia roczne — proporcjonalne rozliczenie dodatkowego uposażenia rocznego oraz równoważnika za umundurowanie.
- Pomoc rekonwersyjna — finansowanie lub dofinansowanie przekwalifikowania zawodowego (np. kursów, szkoleń, studiów podyplomowych), którego wysokość zależy od wysługi lat.